24 lutego 2019


Poprzednią część artykułu (w wydaniu 3 (42) 2011) zakończyliśmy na wstępnym wydzieleniu gniazda formującego składającego się z matrycy i stempla. Zanim dopracujemy te geometrie omówimy podstawowe podzespoły składające się na projektowaną formę wtryskową.

Adam Kałamarz


rys1_s
rys. 1
Rys.2_s
rys.2

Jest to tzw. rozwiązanie klasyczne i takim będziemy zajmować się w dalszej części niniejszego cyklu. Korpus formy wtryskowej (Rys. 1, 2) zbudowany jest z dwóch połówek:
nieruchomej, związanej z nieruchomym stołem wtryskarki, na którą składają się:
A – płyta mocująca przednia – m.in. służy do zamocowania formy poprzez dostępne zestawy uchwytów lub śruby;
B – płyta formująca (matrycowa) – wykorzystywana jak matryca lita lub oprawa wkładek;
ruchomej, związanej z ruchomym stołem wtryskarki, na którą składają się:
C – płyta formująca (stemplowa) – wykorzystywana jako stempel lity lub oprawa wkładek;
D – płyta podporowa – w zależności od rozwiązań konstrukcyjnych wkładek pełni role podpory lub płyty mocującej wkładki;
E – listwa dystansowa;
F – płyta mocująca tylna – służy do zamocowania formy poprzez dostępne zestawy uchwytów lub śruby;
G – płyta wypychaczy – zwana także oprawą wypychaczy
H – płyta oporowa wypychaczy;

Rys.3-utworzenie-pliku-Assembly_s
rys. 3

Korpusy jak i pozostałe podzespoły (tuleje, słupy, wypychacze itp) dobieramy w zależności od potrzeb z katalogów producentów (MEUSBURGER, HASCO, FCPK Bytów, DME lub inne)
Naszą formę wtryskową zaprojektujemy w oparciu o podzespoły i korpus (wymiary: 246x246 mm) firmy FCPK Bytów. Modelowanie zaczniemy od założenia nowego pliku Assembly (Rys. 3), o nazwie Forma _wtryskowa, pamiętając jednocześnie o podaniu ścieżki dostępu do katalogu roboczego poprzez polecenie Set Working Directory. W nowo utworzonym pliku zdefiniujemy kilka parametrów ułatwiających modelowanie płyt jak i wprowadzenie późniejszych zmian.

Rys.4 Zakładka Parameters
rys. 4


Z menu wybieramy polecenie File/Properties/Parameters i klikamy change (Rys. 4), definiujemy parametry (Rys. 5) w oparciu o dane katalogowe producenta.

Rys.5-Zakladka-Parameters
rys. 5
Rys.6-Kopiowanie-powierzchni.
rys. 6
Rys.7-Warstwy
rys. 7


Przechodzimy do pliku matryca utworzonego w poprzedniej części artykułu. Ponieważ z założenia forma będzie dwu-gniazdowa musimy ustawić gniazda symetrycznie. W tym celu wskazujemy czołowe powierzchnie wkładki, a z menu Edit wybieramy Copy i Paste (Rys. 6). Nowo skopiowane powierzchnie przypisujemy do utworzonej warstwy (Rys. 7), którą ukrywamy. Usuwamy istniejącą bryłę opisującą gniazdo poprzez polecenie Extrude.

Czytaj także:

Rozwijanie elementów deformowanych Rozwijanie elementów deformowanych
Każdy program służący do projektowania modeli blaszanych ma możliwość rozwijania giętych blach. Nie...
Modelowanie bryłowe w TurboCAD Pro 16 PL Modelowanie bryłowe w TurboCAD Pro 16 PL
Sposób projektowania w programie TurboCAD przedstawimy na przykładzie wykonania pamięci USB (PenDrive)...
Modelowanie bryłowe wybrane zagadnienia metodologiczne (2) Modelowanie bryłowe wybrane zagadnienia metodologiczne (2)
Jeśli często musimy definiować żebra wzmacniające, to jakie polecenia lub jaka metodyka pracy są...
Projektowanie formy wtryskowej w Creo Pro Foundation XE część 6 Projektowanie formy wtryskowej w Creo Pro Foundation XE część 6
Po przeprowadzeniu wstępnej symulacji wypełniania (część 3 naszego cyklu, Projektowanie i Konstrukcje In...