23 października 2021


Ważnym elementem programu CAD są narzędzia obliczeniowe. W artykule przedstawiamy cztery narzędzia dostępne w programie Solid Edge.

Andrzej Jakubek

Moduł Simulation
Najważniejszym narzędziem obliczeniowym programu jest moduł Simulation dostępny w zestawie Solid Edge Premium lub jako osobny moduł. Wykonuje on  obliczenia części lub złożeń metodą elementów skończonych. Korzystanie z tego narzędzia nie wymaga wiedzy z dziedziny metod numerycznych. Interfejs modułu jest przejrzysty i prowadzi krok po kroku przez proces przygotowania danych, wykonania obliczeń i prezentacji wyników.

symulation_Rys_1
Rys. 1

Moduł Simulation służy do wykonywania obliczeń wytrzymałościowych, częstotliwości drgań własnych oraz wyboczenia. Oprócz standardowych obciążeń siłą, ciśnieniem i momentem obrotowym, w obliczeniach można uwzględnić ciężar własny konstrukcji, siłę odśrodkową oraz temperaturę modelu. Jako dane wejściowe można też wprowadzić odkształcenie wskazanych obiektów oraz obciążenie łożyskiem. Definiując więzy można wskazać nie tylko utwierdzone lico, lecz także połączenia przegubowe, cylindryczne lub też zablokować poszczególne stopnie swobody. Połączenia między poszczególnymi elementami złożenia można wskazać ręcznie albo wykryć automatycznie. W celu uproszczenia modelu obliczeniowego można połączenia śrubowe zastąpić obciążeniem. Moduł automatycznie nakłada siatkę elementów skończonych na wszystkie elementy złożenia, przy czym dobiera różną wielkość siatki dla różnych elementów, w zależności od ich wielkości. Można zdefiniować wielkość siatki na krawędzi, na powierzchni oraz na elemencie.
Użytkownik ma szerokie możliwości prezentacji wyników obliczeń. W przypadku obliczeń wytrzymałościowych można wyświetlić naprężenia zredukowane, lub wybrane przez użytkownika naprężenia normalne, ścinające czy średnie. Dla odkształceń można wybrać przemieszczenie całkowite albo przesunięcie lub obrót w kierunku poszczególnych osi układu współrzędnych. Można też wyświetlić naprężenia i odkształcenia dla dowolnych węzłów siatki obliczeniowej (Rys. 1).

cały artykuł dostępny jest w wydaniu 3 (54) marzec 2012