2 grudnia 2022



rys.-29_sJedną z operacji bardzo często przeze mnie wykorzystywanych w modelowaniu powierzchniowym jest zastąp ścianę. Operacja, prosta w definiowaniu, pozwala w wielu sytuacjach oszczędzić czas i ewentualnie uniknąć błędów przebudowy po zmianach modelu (Rys. 29).
rys.-30_sWyobraźmy sobie obiekt, w którym należy dodać wzmocnienie. Jeżeli podczas wyciągnięcia cienkościennego zaznaczymy pochylenie, to uzyskamy ściany zbieżne w jednym kierunku. Dlatego zamiast zaznaczenia pochylenia można dodać pochylenie oddzielną operacją pochylenia. Ale jednocześnie chcielibyśmy uzyskać zgodne pochylenie na końcach, aby ściany pokrywały się z istniejącym żebrem. Dlatego powinniśmy zastosować operację zastąpienia ścian. Odsuwając płaszczyznę żebra o zero (wówczas pojawia się opis kopiuj powierzchnię) tworzymy odniesienie do zastąpienia. Następnie wybieramy, którą ścianę chcemy zastąpić tą właśnie powierzchnią i gotowe (Rys. 30).

rys.-31_sProjektując części gniazda formy również pracujemy z powierzchniami. W zasadzie każda z dostępnych operacji z grupy narzędzi do form w SolidWorks opiera się na powierzchniach. Będą to powierzchnie zamknięcia stykowego, powierzchnie neutralne prowadzone od linii neutralnej, powierzchnie blokujące itd. (Rys. 31).

rys.-32_sNa końcu, kiedy program rozdziela matrycę i stempel powierzchniami formującymi obiekt „od góry” oraz „od dołu”, wszystkie powierzchnie zapisane są w folderach (Rys. 32).
Jest to o tyle ważne, że zaawansowani użytkownicy mogą te powierzchnie modyfikować ręcznie, pamiętając o ich połączeniu po zakończeniu pracy. Bardzo często zdarza się, że poprowadzona automatycznie powierzchnia neutralna nie daje dobrego rezultatu. Można próbować ręcznie modyfikować niektóre jej fragmenty będąc w edycji operacji, ale mimo wszystko efekt może okazać się niezadowalający. rys.-33_sDlatego korzystając z innych narzędzi powierzchniowych, w tym wyciągnięcia po profilach, powierzchni rozwijalnej czy rozejścia promieniowego, uzupełniamy brakujące fragmenty powierzchnie neutralnej łącząc wyniki (Rys. 33).
Bez znajomości modelowania powierzchniowego nie obejdzie się w pracy z obiektami skanowanymi, siatkami i chmurami punktów, które są wynikiem skanowania lub zapisu z programów graficznych. Jeżeli podczas konwersji siatek na powierzchnie nie ma błędów, to bardzo dobrze. Jednak w praktyce bywa zupełnie różnie. Wadliwe ściany lub otwarte krawędzie wymagają bezwzględnego usunięcia problemu, jeżeli model będzie dalej wykorzystany. rys.-34_sSiatka może posłużyć jako odniesienie do zamodelowania kształtu, jeżeli nie mamy narzędzi do wygenerowania powierzchni lub jeżeli ich użycie nie daje dobrego wyniku. Jedną z technik odtwarzania geometrii będzie odwzorowanie, kawałek po kawałku, każdego fragmentu, wykorzystując narzędzia powierzchniowe. Oczywiście można łączyć te operacje z tym, co udało się automatycznie uzyskać kreatorem przygotowania powierzchni (Rys. 34).
rys.-35_sBazując na punktach siatki rysujemy linie (najczęściej szkicem 3D), które są dalej wykorzystywane w różnych operacjach powierzchniowych (Rys. 35).

rys.-36_sPrzydatnym poleceniem wykorzystywanym w modelowaniu zarówno bryłowym jak i powierzchniowym jest usuń ścianę. Operacja świetnie sprawdzi się w pracy z plikami importów i w przypadku drobnych modyfikacji brył, pozwalając na usunięcie niepotrzebnych fragmentów modelu (Rys. 36).

Powierzchnie znajdują szerokie zastosowanie w projektowaniu elementów z tworzyw ale i w codziennej pracy konstruktora. Dlatego warto poznać możliwości modelowania powierzchniowego w SolidWorks by w konkretnej sytuacji móc szybko zastosować optymalne rozwiązanie.


Paweł Kęska
Instruktor SolidWorks